Wszyscy wiemy, że polska, tradycyjna kuchnia obfituje w tłuste
dania, do których jedzenia jesteśmy przyzwyczajani od dziecka. Nasze mamy i babcie najczęściej dusiły, smażyły i Bóg wie, co jeszcze robiły z daniami, które potem lądowały na naszych talerzach. Właśnie z tego powodu, dla wielu gotowanie na
parze wydaje się śmieszne, bowiem jak przygotować smaczny posiłek korzystając z
„marnych oparów”?
Dietetycy są zgodni – gotowanie na parze
jest najzdrowszym ze sposobów przyrządzania posiłków na ciepło. Okazuje
się, że przygotowane potrawy są najwyższej jakości pod względem zawartości
witamin i minerałów. Dlaczego? Bo gotowanie na parze w znaczący sposób
ogranicza ich utratę. Żywność nie jest zanurzana w wodzie, a zatem nie
dochodzi do wypłukiwania składników odżywczych (często nie zdajemy sobie nawet
sprawy, jak wielkie bogactwo wylewamy do zlewu odcedzając jarzyny).
Posiłki gotowane na parze nie wymagają
używania żadnych substancji ułatwiających gotowanie – oleju, smalcu,
czy masła. Dzięki temu dania stają się lżejsze i zdrowsze, a przede wszystkim dietetyczne i pyszne.
Kolejną zaletą jest oszczędność czasu
- nie musimy stać nad garnkiem i pilnować potraw, bo proces gotowania jest
całkowicie samoczynny, a przy okazji pozwala również na oszczędzenie wody (w piętrowym garnku
gotujemy jednocześnie mięso, ziemniaki i warzywa do obiadu).
Wszystkie składniki potraw zachowują swój
naturalny aromat, a ich smak jest o wiele bardziej intensywny, niż podczas
tradycyjnego gotowania. Warzywa są sprężyste, jędrne, nie wchłaniają zbyt dużo
wody i nie wysychają. Wszystko to sprawia, że zachowują naturalny kolor i
przede wszystkim świetnie prezentują się na talerzu.
Jak
gotować na parze?
Oto kilka zasad dotyczących gotowania na parze:
- Nakładki muszą być
umieszczone min. 2,5 cm
nad powierzchnią wrzątku, tak aby woda nie dotykała jedzenia.
- Pokrywka powinna być dobrze
dopasowana, aby nie tracić ciepła i aby para wodna nie uciekała z wnętrza naczynia.
- Najlepiej gotować tylko na
jednym poziomie, chyba, że umiemy prawidłowo dobrać czas do poszczególnych
składników – im wyżej, tym słabsze działanie pary i wolniejszy czas
obróbki.
- Pozostawiajmy przerwy
między kawałkami jedzenia, aby para mogła swobodnie krążyć.
- Warzywa i owoce starajmy się
gotować całe lub w jak największych częściach – nawet wszelkie uszkodzenia
skórki powodują utratę cennych minerałów i witamin.
- Przyprawy najlepiej dodawać
marynując pokarm przed gotowaniem (przy wykorzystaniu soku z cytryny lub
oliwy z oliwek) lub doprawiając nimi gotującą się wodę (np. kostką
rosołową).
- Mięso
powinno być chude i raczej nie z gatunku wymagających długiej obróbki
cieplnej (jak na przykład wołowina).