Początki narciarstwa sięgają zaledwie 200 lat. Nie znaczy to wcale, że narty wynaleziono w XIX wieku. Na skalnych malowidłach odkrytych w Norwegii przedstawione są narty sprzed ponad pięciu tysięcy lat. Narty były tworzone tam, gdzie ciężkie warunki klimatyczne wymuszały wynalezienie urządzenia ułatwiającego sprawniejsze poruszanie się po śniegu.
Początki narciarstwa biegowego
Narciarstwo biegowe jest najstarszą zimową konkurencją sportową. Jej początki sięgają połowy XVII wieku. Ojczyzną biegówek jest Norwegia. W 1843 roku, w mięście Tromso odbył się pierwszy wyścig na biegówkach. Trasa miała pięć kilometrów, a zwyciężył zawodnik, który pomagał sobie kijkami. Od tego czasu wszyscy biegacze zaczęli używać pary kijów.
1883 roku w Szwecji odbyły się pierwsze zawody na długim dystansie (220 km), a jego zwycięzca, 27-letni Lapończyk, przebiegł trasę w 21 godzin.
Narciarstwo biegowe w Polsce
Pierwowzór nart biegowych w Polsce powstał w XVII wieku. W 1888 roku w Cieklinie, Stanisław Barabasz skonstruował pierwsze w Polsce narty- dwie cienkie drewniane deski przypinane do butów rzemieniami. W 1894 roku odbył on wraz z Janem Fisherem pierwszą narciarską wyprawę w Tatry, której trasa biegła przez Hale Gąsiennicową, aż do Czarnego Stawu Gąsiennicowego.
Na koniec XIX w. przypada intensywny rozwój narciarstwa. To wtedy nastąpił podział na narciarstwo biegowe i zjazdowe. W 1907 roku powstały pierwsze narciarskie stowarzyszenia: Zakopiańskie Oddział Narciarzy Karpackie Towarzystwo Narciarzy. Niedługo po tym, w Sławku odbyły się pierwsze polskie zawody narciarskie. W 1919 roku powołany został Polski Związek Narciarski, PZN, a w 1929 roku Międzynarodowa Federacja Narciarska powierzyła Polsce organizację zawodów narciarskich, które odbyły się w Zakopanem.
Lata dwudzieste i trzydzieste to gwałtowny rozwój nowych konkurencji, a w raz z nimi rozkwit klubów, towarzystw i ośrodków narciarskich.
Po II Wojnie Światowej pojawiły się biegi zespołowe i zawody sztafetowe. Kiedy w latach 80-tych spopularyzowano technikę łyżwową, utworzono nową konkurencję narciarską- biegi sprinterskie.
Na Igrzyskach Olimpijskich w Oslo, w 1952 roku , w biegu klasycznym na 10 km po raz pierwszy rywalizowały kobiety, które stopniowo uzyskiwały dostęp do startów w innych technikach i na rozmaitych dystansach.